نقد فیلم «برف روی کاج‌ها»

۶ از ۱۰.

به‌عنوان اولین کار بزرگ معادی در زمینه فیلمنامه و کارگردانی قابل قبول بود.

انتخاب سیاه و سفید بودن برای کل فیلم جسارت ناپخته‌ی اغلب کارهای اول فیلم‌سازان برای متمایز کردن خودشان است که در این مورد چندان هم اثربخش نبود — بسیاری از سکانس‌های فیلم واقعاً نیاز به رنگ و زنده بودن داشت.

بازیگران:
– افشار: ۳/۱۰. حس موردنیاز برای این فیلم ابداً از سمت وی ارائه نمی‌شد. در مقایسه با کارهای قوی بازیگران زن در ژانر خیانت/جدایی، بازی ایشان کاملاً در حد آتش‌بس و هم‌بازی‌بودن با گلزار بود. جای خالی هدیه تهرانی یا سایر بازیگران پر احساس برای چنین نقش پررنگی بسیار خالی بود. سکانس‌های پر از گافِ اجرای بازیگر، خصوصاً در حوالی فیزیکی پیانو، به‌شدت باعث می‌شد مخاطب از فیلم به‌بیرون پرت شود.

– صابر ابَر: ۸/۱۰. نقش طبیعی و باورشدنی، اما برخی دیالوگ‌ها و سکانس‌ها بسیار ناپخته و غیرواقعی.

– ویشکا آسایش: ۶/۱۰. طنز بدون خنده. کاراکتر بسیار بی‌ثبات و متهم به شراکت در جرم به‌زعم خودش اصلاً در اجرایش جا نمی‌شد. داستان موازی بازیگری‌اش، خصوصاً در سکانس کتک خوردن و توهینش، بسیار غیرعمیق و سطحی بولد شدن بودند.

– پاکدل: ۵/۱۰. دیالوگ و اجرای ضعیف و به‌شدت کلیشه‌ای. انتخاب بازیگر نامناسب.

– یزدانبخش و همچنین خواهر صابر ابر در فیلم: ۹/۱۰ و بسیار طبیعی.

– زانیار: ۶/۱۰. نسبت به خواننده بودن و بازیگر حرفه‌ای نبودن قابل قبول. اما تُن صدا و جدیّت در اعتراض‌هایش بسیار سبُک و سطحی و کم‌حس.

روایت فیلم:
حواشی بی‌دقت و زائد و تمرکززدا. رها کردن کودک هنرجو به‌حال‌خود؛ اصرار ابر برای نشستن افشار پشت رُل، حتی بعد از آمدن مردهای دیگر برای هُل دادن؛ حضور کارگر افغانی و ناپدید شدن او؛ تجهیز مسئول جلسه کوچه به ثابت‌نگه‌دارنده‌ی گردن؛ حضور مرد تعمیرکار شوفاژ و گرفتن پول از مستاجر یا صاحبخانه، همه جزئیاتی هستند که خط اصلی داستان را بدون دلیل متوجه و ارزش‌داری صرفاً گنگ و پراکنده می‌کنند.

پایان باز و سرشار از مفعول و بی‌تفاوت و باگذشت بودن افشار نیز باز ضعف معادی در کلیات و به‌جایش، به‌اشتباه، تمرکز روی جزئیات را می‌رساند. معادی با کمی پختگی بیشتر در شالوده‌ی فیلم‌نامه، و انتخاب بهتر بازیگر و عوامل (تبحر به‌جای شهرت) قطعاً نتیجه‌ی بهتری می‌توانست بگیرد.

موسیقی فیلم به‌شدت افتضاح و صدابرداری واقعاً ضعیف. تدوین و فیلم‌برداری فیلم (دستی و لرزان) نیز به‌شدت جای کار شدید داشت. با نگاهی به اسامی افراد درگیر در این وظایف می‌بینیم گلچینی از بهترین‌ها (تدوین، فیلم‌برداری، موسیقی) بدون علاقه و با بی‌حوصلگی به دعوت معادی لبیک گفته‌اند که باعث شده اولین اثر مهم وی با کاستی‌های فراوانی منتشر شود.