فیلم توقیفی بوده (خواسته یا ناخواسته) و قطعاً سانسورهای زیادی هم داشته. منتهی حجم و وفور پارگی‌های فیلم‌نامه و تدوین به‌حدی است که حداقل به هشت ساعت محتوای سانسور شده برای وصله‌پیله‌کردنِ این همه بی‌نظمی لازم است.

موسیقی فیلم افتضاح‌ترین وجه آن است. انتخاب آهنگ‌های حماسی، تنظیم صدای ناموفق، ملودی بی‌نظم، تنها می‌توانند برای بیننده‌ی بسیار آماتور جذاب باشند.

گاف‌های وحشتناک فیلم (محسن هرگز در آلمان لباس طلبگی نپوشید شبیه عکس با دختر آلمانی)، حضور بسیار بی‌ربط پسر مترجم و استرس‌های نالازم و احمقانه‌ی تحمیلی از آن، عدم وجود زیرنویس، این‌که دختر با طلبه در فیس‌بوک انگلیسی چت می‌کنند و کار به دعوتنامه هم کشیده، منتهی حتی در تاکسی هم به زور انگلیسی حرف می‌زنند، … واقعاً منزجرکننده‌اند. این حجم از احمق فرض‌کردنِ مخاطب توهین به مخاطب است.